quedou claro, non?????

estas puisoes (aínda que pareza mentira) son miñas. recordos pasados de tempos un pouco máis felices que os de agora.







Podería dicirche que me gustas
Que non sei se me estou namorando

Podería contarche que en ti penso
Cando penso no belo e no fermoso

Pero cando te teño diante de min
As palabras non saen nin flúen
E só podo falar de cousas sen sentido
Do tempo, da música, dos sombreiros

Ao ler isto saberás que é para ti
E tamén quen son eu
Fai moito tempo
Xa o sei
Pero dígoche que me gustas, que penso en ti
E tamén que non sei se me estou namorando


*************************************************************************************************************


E segue brilando o sol
Na túa faciana pura
Vívora, segues sendo fermosa
E ti aínda blilas
Na morte, dulces, perfectos soños
Eternos, verdade dis
Non chores, estás morta
Anda, non é tan grave
Dime, como morreches?
Acróstica é a túa resposta

Aínda estás quente
Mais o sangue non flúe
Fai moi pouco, ben o sei
Fun eu, non o recordas?
Ti non me mires así
Sabes que es a culpable
Para de mirar, non o soporto
Para, ou arráncoche os ollos

****************************************************************

ALA, QUE APROBEITEN

YEAH!!!!!!












mira que MONAS








VOLVIMOS DE MADRID

LA COMIDA ASQUEROSA, NO SÉ SI DEMASIADO BUS, LAS PROFESORAS LES DABAN ATAQUES DE LOCURA Y DORMIM..ERON EN EL PLANETARIO. PERO VOLVERIAMOS A IR. POR LO QUE SI ALGUNA PERSONA QUIERE PAGARNOS EL VIAJE OTRA VEZ...